aaargh.. ik zit me helemaal op te vreten (nouja, eigenlijk meer de albran  cereals onzin) en wacht af wanneer ik weg moet. Gister brook de pleuris uit, na een leger prints te hebben gemaakt was ‘t papier op, maar, ik was voorzien dacht ik. Nou, mooi niet dus, dat spul werkte van geen kant. Inkt bleef er op liggen als klodders olieverf op een plastic plaat. Helemaal in de stress, en van kwaad komt erger, dus na een tijdje bleek de grijs grijs cartridge op. Ja, grijs grijs verdomme, alsof grijs niet genoeg is. Uren stress, bleek ook dat ik de chipresetter was vergeten, zodat hij kapt met zaniken en gewoon print. Domdomdomdom. Zodadelijk dus voor de bijl, want we hebben werkschouw, en dat, dat is vast stress. Of niet, maar dat moet ik nog zien. Gelukkig smaakt de albran nog wel lekker.