Ja, for sale, eindelijk! Voor 32,50 (excl. verzendkosten) van jou, elke pagina zijn euro’s keihard waard!
Toen ik maandag ochtend naar schiphol ging begon er voor Tushar en Sumitra een nieuw avontuur. Voor de eerste keer in hun leven naar Europa. Voor tushar zelfs de eerste keer buiten india. Een ervaring die voor ons niet echt te begrijpen is. Laat staan te voelen.
Nederland is nu grijs, koud, nat en leeg. We leven binnen, achter lagen van isolatie, veilig weg van de buitenwereld. De verschillen tussen onze wereld en dik van tushar en Sumitra kunnen bijna niet groter, helemaal nu. Ik ben benieuwd hoe zij het hier ervaren. Vrijdag vervolg…
Working on my seafood book. Going to be quite something.
Levi’s heeft haar VS reclame beleid over een andere boeg gegooid, wel boeiend om te zien hoe
aaargh.. ik zit me helemaal op te vreten (nouja, eigenlijk meer de albran cereals onzin) en wacht af wanneer ik weg moet. Gister brook de pleuris uit, na een leger prints te hebben gemaakt was ‘t papier op, maar, ik was voorzien dacht ik. Nou, mooi niet dus, dat spul werkte van geen kant. Inkt bleef er op liggen als klodders olieverf op een plastic plaat. Helemaal in de stress, en van kwaad komt erger, dus na een tijdje bleek de grijs grijs cartridge op. Ja, grijs grijs verdomme, alsof grijs niet genoeg is. Uren stress, bleek ook dat ik de chipresetter was vergeten, zodat hij kapt met zaniken en gewoon print. Domdomdomdom. Zodadelijk dus voor de bijl, want we hebben werkschouw, en dat, dat is vast stress. Of niet, maar dat moet ik nog zien. Gelukkig smaakt de albran nog wel lekker.